Militĉaro
Edzino sopiras al sia edzo en militiro.

Malgranda lia militĉaro,
volvitas ĝi per led-striaro.
Tra ringoj iras bridrimenoj,
du ĉevaloj trotas sen ĝenoj.
Sidilon kovras tigra felo,
tirbestoj kuras sub vip-pelo.
Sopire al mia sinjoro
milda kiel gema trezoro,
mi sidas muta en kabano
kun koro en mizera bano.

Impone kvar stalonoj iras,
li ses bridorimenojn tiras.
Ĉevaloj nigraj du interas
kaj du flavaj bestoj eksteras.
Du drak-ŝildoj sidas ĉe po alo,
kunas bridoj, ringoj en paro.
Sopire al mia karulo
kun mola, tenera naturo,
mi espera, ke li rapide
revenu hejmen senhezite.

Kvar ĉevaloj trotas leĝere,
brilas tridenta lanc’ fiere.
Granda ŝildo belas plenbrave,
sagujo fela sidas pave.
Mi sopiras al li ja morne
ve, ĉu ensonĝe ĉu maldorme.
Kondutas ĉiam li kun mildo,
li estas homo kun bonvirto.

elĉinigis Vejdo