Forlasita edzino
Plendo de forlasita edzino, kiu edziniĝis al alia regno.

Mi paŝas sola sur la sovaĝejo,
kie cedreloj ŝosas en prospero.
Pro nia geedziĝ’ en via regno
ni ambaŭ vivis kune kun sincero.
De nun vi ne plu volas min vivteni,
mi nur reiru al mia hejmtero.

Mi paŝas sola sur la sovaĝejo,
kie mi plukas arbfoliojn ŝire.
Pro nia geedziĝ’ en via regno
mi loĝis ĝoje ĉe vi laŭdezire.
De nun vi ne plu volas min vivteni,
mi triste hejmeniru nur suspire.

Mi paŝas sola sur la sovaĝejo,
kie kolektas mi legomojn pene.
Ignoras vi ja nian geedziĝon
por serĉi novan inon nekonvene,
ne pro riĉec’ de ŝia familio,
sed pro freŝeco ŝia abomene.
elĉinigis Vejdo