Kanto de paŝtisto
Kanto de paŝtisto laŭdanta pri abundo de ŝafoj kaj bovoj.

Kiu diras, ke vi ne havas kaprojn?
Tri cent kaprojn vi havas efektive.
Kiu diras, ke vi ne havas bovojn?
Viaj naŭdek bovoj sin paŝtas vive.
Kiam viaj kaproj venas amase,
videblas kapraj kornoj en pelmelo.
Kiam viaj bovoj venas en grego,
videblas bovaj frapantaj oreloj.

Kelkaj bovoj sin paŝtas sur deklivo,
kelkaj trinkas akvon ĉe la lageto,
jen kelkaj dormas, dum sin movas kelkaj.
Paŝtistoj viaj ekpaŝtos en preto,
kun bambuaj mantelo kaj ĉapelo
kaj manĝaĵoj sekaj en dorsosako.
Tri dek bovoj estas koloraj same,
jam sufiĉas por la ofera ago.

Antaŭ ol veni, paŝtistoj survoje
kolektis branĉojn por brulligno pene
kaj ĉasadis predojn por viand-ĝuo.
Alvenas viaj kaproj interpreme,
kapo ĉe kapo en liniaj vicoj,
okazas nek malpliiĝ’ nek forkuro.
por regi kaprojn svingu vian brakon,
ke ili enstaliĝos kun plezuro.

En nokto la paŝtistoj faras sonĝon,
ke lokustoj fariĝas fiŝoj mire
kaj testudoj fariĝas birdoj strange.
Jen aŭguristo klarigas admire,
ke ĉar, nu, lokustoj fariĝas fiŝoj,
vi havos riĉrikolton venontjare;
ke, ĉar testudoj ja fariĝas birdoj,
pliiĝos viaj posteuloj are.
elĉinigis Vejdo