Malfrua pluvo
Versoj pri la menskonfuzita kaj kruela reĝo You de la dinastio Zhou.

El la ĉielo vasta kaj lazura
ne falas plu la benoj kaj favoro,
sed malsatego trafas la povrulojn
kaj falĉas la hom-mondon per strangolo.
Maljusta la ĉielo en kruelo
ne zorgas pri la vivo de l’ popolo.
Pekulojn ĝi forlasas jen sen puno,
kaj kaŝas veron per falsa dekoro.
Senkulpaj homoj tamen sendistinge
suferas de l’ akuzo en angoro.

Post okupado de l’ ĉefurbo de Zhou
kie mi povus loĝi kun trankvilo?
La korteganoj forlasis postenon,
laboras mute mi en malfacilo. .
La lordoj retiriĝis kun pretekstoj,
kaj ne servas ĉe l’ reĝo kun korŝiro.
Feŭdestroj jam ne partoprenas vole
en l’ aŭdienc’ pro l’ ŝtata malstabilo.
La situaci’ ne pliboniĝas, ve,
serioziĝas male kun temp-iro.

Ho, la ĉielo vasta, ĉiopova,
kial vi ne kompatas nin sincere?
Vojaĝantoj ja scias kien iri,
sed ne sendirekte paŝas sencele.
La lordoj en palaco sin protektas
sed ne al la regnestro sinofere,
nek montras reciprokan respektecon
nek obeas la ĉielon fidele?

Milita plago minacas popolon,
malsat’ inundas kiel riverfluo.
Mi ’stas nur kuracisto ĉe la reĝo,
mi pene servas zorgeme sen bruo.
Raportas mi konsilojn al la reĝo,
evitas mi la vortojn de detruo.
La reĝo ŝatas la parolon bonan,
malamas mavan diron de konstruo.

Tristindas ne la veron ja eldiri
ne pro mia stulta lango balbuta
sed pro implikiĝo en la sufero.
Aĉuloj plaĉas en farso vortluda,
ili nur diras bonajn vortojn flue,
ke ili altarangu sendispute.

Ja malfacilas esti oficiro,
ĉar rango basas kaj postulo altas.
Se vi ne kontentigas la regnestron,
vi la amaran karieron startas.
Se vi obeas lin laŭ lia koro,
amikoj vin jen flatulo rigardas.

Ｍi vin admonas loĝi en ĉefurbo,
vi diras, ke l’ dom’ ’stas en konstruado.
Eldiro via pikas mian koron,
ĉar, kiam vi eskapis el la ŝtato,
kiu jam bone por vi ekkonstruis
domegon luksan tie kun kompato?
elĉinigis Vejdo