La mielaj vortoj fluas lirle
el la buŝo de klaĉuloj vere.

lirle 这词有意思！

Malordo kaj onidiro
Satiro al la regantoj, kiuj aŭskultas onidirojn kaj malordigas la regnon.

La ĉielo vasta kaj profunda
ŝajnas gepatroj kun bona koro.
La popol’ senkulpas kaj senpekas,
kial plagi ilin sen favoro?
Vi ne devus malordigi l’ mondon,
ĉar plebanoj vivus harmonie.
Vi Ĉielo regas supre alte,
maltrankvile vivas ni anksie.

Ĉe la komenco de la malordo
onidiroj disvastiĝas ĉie.
Kaj tumult’ leviĝas en la regno,
klaĉojn kredas la regnestro fie.
Se li ja rifuzus klaĉojn firme,
la malord’ tuj irus al la fino.
Se li estus saĝa kaj prudenta,
mortus la tumult’ en elimino.

La regnestro ĵuras multafoje,
la tumulto kreskas jen des plie.
li plenkredas la tumultan bandon,
la malordo diskuras rabie.
Trompoj kaj mensogoj estas dolĉaj,
plagoj falas kaj minacas ĝene.
Katastrofo kaŭzas al la regno
la suferon grandan ja malbene.

La imponajn templon kaj palacon
pra-regnestroj konstruigis pene.
La perfektajn leĝojn por la ŝtato
formis la saĝuloj entreprene.
Se okazas io trompanta vere,
ni travidi povas ĝin tutcerte.
La ĉashund’ sukcesas kapti predon
furioze forkurante lerte.

La arbidon la regnestro plantas
dum ĝi estas juna kaj malforta.
Ĉu la klaĉoj bonas aŭ malbonas,
juĝi povas via menso orda.
La mielaj vortoj fluas lirle
el la buŝo de klaĉuloj vere.
Ili fanfaronas kun mensogoj,
ne konante honton malsincere.

Kia homo estas tiu, kiu
loĝas sur herbejo ĉe l’ rivero?
Havas li nek forton nek saĝecon,
sed li estas font’ de plagsufero.
Li kun putraj kaj ulceraj kruroj
kiel montras forton kun kuraĝo?
Multajn artifikojn li elfaras,
sed vin sekvas homoj kun malsaĝo..
elĉinigis Vejdo