Maljusteco
Satiro al la regantoj, kiuj donas neegalajn taskojn al subuloj.

Mi grimpas sur la nordan monton
por pluki ruĝajn berojn pene.
Eskiel forta oficisto
mi okupitas tage ĝene.
Aferoj reĝaj venas multe,
gepatroj tristas jen ĉagrene.

La lando vastas sub ĉielo,
ĝi estas sub reĝa domino,
kaj ĉiuj homoj en la regno
estas vasaloj laŭ destino.
Regantoj agas neegale,
nur mi laboras kun deprimo.

Ĉevaloj kvar galopas vente,
ankaŭ urĝas ŝtata afero.
Ili laŭdas ke mi ja junas,
kun korpo forĝita de fero,
mi povas peni kun fortpleno
kaj kuri ĉien en libero.

Kelkaj restas hejme komforte,
aliaj ja klopodas pene;
kelkaj kuŝas morbe sur lito,
aliaj hastas taskoplene.

Ne konas kelkaj hom-suferon,
aliaj penas ja dumvive;
trankvile kelkaj ĝuas ĉion,
aliaj blinde vagas drive.

Drinkadas kelkaj en orgio,
aliaj dronas en sufero；
kelkaj parolas fanfarone,
aliaj vivas en despero.
elĉinigis Vejdo