Sonoriloj kaj tamburoj
Riproĉo al la nunaj regantoj, kiuj diboĉe vivas, forgesante la bonajn virtojn de siaj prapatroj.

Sonas sonoriloj kaj tamburoj,
vaste onde fluas la rivero.
Mi anksion naskas sen plezuro,
ekpensante pri la bonaj virtoj
de antaŭaj reĝaj la sanktuloj.

Muzikiloj sonas ĝoje brue,
la river’ torentas jen senhalte.
Afliktiĝas mi enkore plue,
ekpensante pri la bonkvalitaj
reĝoj, kiuj agis kontribue.

Muzikiloj sonas kun fervoro,
tri insuloj staras en rivero.
Ĉagreniĝas mi ja en la koro,
sopirante al antaŭaj reĝoj,
kiuj bonkondutas sen frivolo.

Ili frapas la tamburojn bone,
kaj liuton, fluton ludas bele.
La muzik’ aŭdiĝas plezurdone,
akompane de kordinstrumentoj,
tonoj ŝvebas en aer’ belsone.
elĉinigis Vejdo