Riĉrikolto
Laŭdkanto de oficialulo pri la riĉrikolto de kampuloj sub lia regado.

Sur la vastaj kampoj ĉiujare
rikoltiĝas granda kvant’ da greno.
Mi elprenas intan grenostokon
por la kampulojn nutri sen ĝeno.
Ni antaŭe havis riĉrikoltojn,
nun mi iras al la sud’ por vido.
Ili sarkas kampojn, ŝutas semojn,
la grenplantoj kreskas kun rapido.
Al mi sendos la kamp-intendanto
grenon la rikoltitan sen lanto.

Mi plenigas l’ ujojn per milio,
metas bovon, ŝafon por ofero
al gepatroj kaj tero-spiritoj.
La grenplantoj kreskas en prospero,
ke kampuloj ĝojas en la koro.
Ili flutas kaj frapas tamburon
por voki kamp-dion kun dankemo,
peti de li pluvfalan postulon,
helpi plantojn kreski kun favoro
kaj vivteni nin sub lia gloro.

La regnestro venas ja inspekti
kune kun edzino, filoj siaj
kaj per manĝ’ regali la kampulojn,
vokto ĝojas kun rido radia.
Tiu kunvokas kampulojn kune
kaj kunĝuas la frandaĵojn vere.
La grenplantoj bone kreskas nune,
Riĉrikolto alvenos espere.
La regnestro gajas sen kolero,
la kampuloj penas kun fort-ŝvelo.

Lia greno amasiĝas alte
kiel domo kaj nubtuŝa turo.
La tenejoj plenas je nutraĵoj
kaj abundas greno sen mezuro.
Ni bezonas mil tenejojn pliajn
kaj mil larĝajn ĉarojn por gren-porto.
Ĉiujaraj riĉrikoltoj igas,
ke l’ popolo vivu en komforto.
Preĝu ni mil benojn el Ĉielo
al la regno ĉiam en prospero.
elĉinigis Vejdo