Sur vastaj kampoj kreskas multaj plantoj,
por komenciĝo de la kamplaboro
ni semojn elektas, riparas ilojn.
Mi per akra plugilo kun fervoro
platigas kampojn en la suda parto.
Ni ŝutas semojn de diversaj grenoj,
la plantoj kreskas altaj kaj fortikaj,
la regnestro ĝojegas sen ĉagrenoj.

Rizgrajnoj montras ŝelojn delikatajn,
la tigoj dikas kaj fortikas vere.
Troviĝas nek herbaĉoj nek insektoj
ĉar kampuloj laboras tre severe.
Radik-manĝantaj vermoj ne detruu,
nek faru ion mavan al kamptero.
Kampdio benu nian kamplaboron,
bruligu la insektojn per fajr-pelo.

Sur la ĉielo grizaj nuboj densas,
pluveto dance flirtas kun leĝero.
Ĝi ŝprucas super kampoj la publikaj
kaj la privataj kampoj en libero.
Troviĝas tie nematuraj plantoj,
nekolektitaj tigoj sur kamptero,
garboj da pajlaj tigoj dismetitaj
kaj spikoj nelevitaj en pelmelo.
Lasu tion al povraj en mizero.

La regnestro venas ĉi tien vidi
kune kun edzino kaj filoj siaj,
kaj per manĝaĵoj regali la kampulojn,
la vokto ĝojas kun rido radia.
La reĝo venas kulti al ĉielo
per vivaj oferaĵoj religiaj
kaj rikoltitaj rizo kaj maizo,
peti diojn ĝui en manĝ’ orgia
kaj, ho, sin bani per la benoj diaj.
elĉinigis Vejdo