La raportistino estis ŝokita/surprizita/konsternita/konfuzita ...

strao？ strato？

Iu raportistino pretigis kameraon por intervjui pasantojn sur la strato pri la demando: "Ĉu vi estas feliĉa?" Por fari antaŭekzamenon, al la mikrofono ŝi diris: "Ĉu vi estas feliĉa?"

Malsupre de ŝia kokso elvenis voĉo: "Mi estas tre feliĉa!"

La raportistino timigite ekstaris. Ŝi konfuzite rigardis la brakseĝon kaj poste la mikrofonon, tre perpleksa. Ŝi reekzamenis la mikrofonon, demandante: "Ĉu vi estas feliĉa?"

Voĉo el la brakseĝo diris: "Mi ne estas feliĉa!"

La raportistino estis ŝokita. Ŝi sidiĝis denove kaj al la mikrofono refoje demandis: "Ĉu vi estas feliĉa?"

La seĝo respondis: "Mi estas tre feliĉa!"

La raportistino stariĝis kaj laŭte demandis la seĝon: "Kial vi diris, ke vi estas feliĉa, kiam mi sidante demandis; tamen, vi diris, ke vi ne estas feliĉa, kiam mi stariĝis kaj demandis?

La brakseĝo respondis en trankvilo: "Brakumante pugon, mi ja sentas feliĉon, sed, ignorate de pugo, mi ne sentas feliĉon. Mi scias, ke neniu pugo por ĉiam restos en miaj brakoj, tio estas mia sorto."

某记者准备带上摄像机上街采访路人，提问：“你幸福吗？”出发之前她为了试一下话筒就对话筒说：“你幸福吗？”

她的屁股底下一个声音说：“我很幸福！”

女记者吓了一下，站起来疑惑地看了看她坐的那把椅子，又看了看话筒，很纳闷。她试着对话筒问道：“你幸福吗？”

椅子发出声音说：“我不幸福！”

女记者大惊，又坐下，对话筒说：“你幸福吗？”

椅子说：“我很幸福！”

女记者站了起来，大声地问椅子：“为什么我一坐下问，你就说你很幸福，而我一站起来问，你就说你不幸福？”

椅子淡定地说：“有屁股坐在我怀里的时候，我就觉得很幸福，被屁股忽略的时候，我就觉得不幸福。我知道，不会有哪个屁股会永远待在我的怀里，这是我的宿命。”