peano：战歌，凯歌，节日之歌

Nun ili dancas ĝoje en muziko
de fluta kaj tambura akompano.
Dediĉas ni dancadon al prapatroj
kaj ritoj plenumitas per peano,
alian sekvas unu jen senĉese
en ĝojplena, solena atmosfero.
Vin benas la spiritoj per feliĉo
kaj posteuloj daŭros sen sufero.
Kun ĝoja kaj kontenta animstato
la gastoj lertas en pafado vere.
Elektas ili la rivalojn al si
kaj mastro volas ludi ja prefere.
Per bona vino en granda pokalo
premias ni l’ gajnanton sen komparo.

Kiam al la festeno gastoj venas,
ili bonkondutas kaj tre ĝentilas.
Post la unua rond’ de vinpropono
iliaj movoj laŭdece facilas.
Sed multaj vinproponoj ilin venkas,
kaj ili ĉiuj dronas en ebrio.
Ŝancelpaŝas ili tien kaj tien,
agadas ili preskaŭ sen racio.
Kiam ili sobre festenis dece,
sin tenis ili ĝentilaj bonorde.
Sed en ebri’ frivole ili agas,
kaj jam deliras balbute vort-torde.
La alkoholo batas ilin ĝene,
iradas la festeno ja ĉagrene.

La gastoj vere malsobriĝas tute,
aŭdiĝas deliraĵoj kaj kri-bruoj.
Jam renversiĝas tasoj kaj teleroj,
drinkantoj staras kun tremaj genuoj.
Kun forta vino jen en la stomako
ne ili konas pravon de malpravo.
Oblikve sidas ĉapo sur la kapo,
ankoraŭ ili dancas ja en ravo.
Se ili foriras ebriaj plene,
la mastro sentas ĝojon en la koro.
Se ili ne foriras pro ebrio,
li sin ĝenas pro lia malfervoro.
Drinkado ĉeestantojn vere ravas,
sed la konduto de drinkantoj gravas.

Kiam ajn oni drinkas en libero,
kelkaj sobras kaj kelkaj en ebrio.
Oni supervidas la drinkprocezon
kaj notas pri drinka situacio.
Drinkemuloj ne nur ne sentas honton,
sed nomas nedrinkantojn sentaŭguloj.
Ne spronu ilin plu al pli da vino,
ke ili iras ja trans decregulojn.
Ne diru, kion vi ne devas diri,
ne faru mavon en drinkada sceno.
Deliro post drinkado ’stas absurda,
eĉ ŝafo povus fariĝi azeno.
Vi povas drinki tri tasojn da vino,
ne glutu plu plimulte kun obstino.
elĉinigis Vejdo