Peza servuto
Plendo pri senĉesa kaj rigora servuto.

Ne herb’ ne velkas flaviĝinte,
ne hom’ eskapi el servuto.
Ne hom’ ne marŝas sur la vojo,
sed vagas vere kiel brutoj.

Ne herboj ne putras en koto,
ne hom’ ne vivas en sufero.
Ve, ni povruloj en doloro
profunde dronas en mizero.

Nek apro nek tigro ni estas,
sed iras nur sur sovaĝ-tero.
Ve, ni povruloj en amaro
laboras ĉiam sen libero.

La vulp’ kun mola, longa vosto
sin kaŝas en herboza loko.
En granda ĉaro kun kovrilo
ni penas ŝvite en sufoko.
elĉinigis Vejdo