Migrado kaj fiksloĝado
La epopeo priskribas la mirgradon sub gvido de la praregnestro Dan al la piedo de la Monto Qi
kaj sekvantan konstruadon de la regno Zhou.

Senĉese kalabasoj produktiĝas,
popolo nia vivas sur ĉi tero.
De Qi al la rivero Ju migradis
ili gvide de Dan Fu tra sufero.
Fosadis ili kavojn kaj kavernojn,
jen por konstrui hejmojn kun prefero.

La Duko Dan Fu iradis senĉese.
Li sur ĉevalo rajdis frumatene
laŭ la uestra bord’ de Wei-rivero
ĝis la piedo de Qi-monto pene.
Kun lia edzino Jiang li serĉadis
la lokon kiel hejmon ja zorgeme.

Ebenejo Zhou vastas kaj fekundas,
eĉ dolĉas gusto de l’ legom’ amara.
li konsiliĝis kun sekvantoj, petis
la testudŝelon pri klarigo klara.
La orakolo diris, ke ĉi loko
ja taŭgas por loĝejo ideala.

Trankvile ili setlis en ĉi loko.
Dividis agron ili jen egale,
difinis demarkaciojn de l’ kampoj,
kaj ordigis la grundon solidare.
De oriento al uest’ aferojn
faradis Duko Dan Fu temerare.

Li petis du personojn respondeci
pri l’ tero kaj plebanoj en laboro,
ordonis ilin finkonstrui domojn
laŭ ekzakta mezuro de esploro.
La templo kun argilaj muroj staris
impone kaj fortike laŭ nov-moro.

Korbplenoj da argilo enverŝiĝis
en la muroframojn kaj per martelo
ramis ilin oni kun laborkrioj,
platigis kotajn murojn ĝis brilbelo.
Cent muroj ’stis en konstruad’ samtempa,
tamburfrapoj dronis en krio-ŝvelo.

Starigis oni grandan urban pordon
imponan kaj majestan en staturo,
kaj ankaŭ la palacan pordon altan,
solenan kun okulplaĉa mezuro.
Altaro konstruiĝis sur terduno,
soldatoj aris antaŭ ĝi kun ĵuro.

Malamo al barbaroj restis dura,
prestiĝon propran oni tenis vere.
forigis oni kverkojn kaj dornveprojn
jen por elhaki l’ vojojn sendanĝere.
Barbaroj jam eskapis el ĉirkaŭe,
timante la potencon kundespere.

La regno senrivalas inter regnoj,
Persistis ĉiam Reĝ’ Wen je la paco.
Vasalaj landoj venis por protekto,
asistas reĝon homoj kun sagaco,
kaj talentuloj ĉien iris pledi,
soldatoj staris kontraŭ fi-minaco.
elĉinigis Vejdo