Mirinda parko
Odo pri maroto de Reĝo Wen en la vivo.

Dum mirinda parko en projekto
Ĉio zorge aranĝitas bone.
Pleb’ kunigis fortojn por la vorko,
baldaŭ konstruiĝis ĝi impone.
Kvankam tiel urĝis ne la vorko
pleb’ la parkon finis ja sindone.

Reĝo Wen rondiris en la parko:
cervoj jen ripozas en trankvilo
kun graseta korp’ kaj glita felo,
blankaj birdoj kantas jen kun trilo.
Li ĉe la lageto rigardadis
fiŝojn ĝoje saltas kun facilo.

Sonoriloj kaj tamburoj pendas
de eburaj bretoj ĉe alero.
La muziko bela plezurigas
la reĝon kvazaŭ el la ĉielo.

La muziko bela ja gajigas
la reĝon kvazaŭ el la ĉielo.
Muzikisto batas la tamburon,
sonoj ŝvebas flirte en aero.

elĉinigis Vejdo