Hou Ji, la Lordo de Greno
La odo laŭdas Hou Ji, la legendan Lordon de Greno kaj la kreinton de la linio de la familio Zhou.

Kiu naskis la Lordon de Greno?
Jiang Yuan ’stis lia kara patrino.
Por la idojn naski en Zhou-domo,
ŝi kultadon faris kun kapklino,
do, ne mankis filoj en la domo.
Tretante l’ piedsignojn de l’ Dio,
ŝi ripozos longe sen moviĝo,
kaj eksentis feton kun konscio.
Poste ŝi la filon naskis glate,
li ’stis Hou Ji en Zhou-familio.

Ŝi gravedis tutajn dek monatojn,
ŝi finfine naskis lin sukcese.
Nenian doloron ŝi suferis,
filonasko sekuras imprese.
Jam eligis la filo magi-lumon,
Sentis sin la Dio ja trankvile,
ĉar ŝi kultis al la Dio pie,
ŝi akiris filon laŭdezire.

La bebo en straton forlasitis,
lin mamnutris bovo kaj ŝafino;
li jen forĵetiĝis en arbaron,
arbhakist’ lin savis kun intimo;
li metitis sur glacio frosta,
lin varmigis birdoj per plumaro.
Birdoj jen forflugis post momento,
Hou Ji larme ploris kun amaro.
La plorsono laŭtis kaj sonoris,
oni aŭdis defore en valo.

Hou Ji povis rampi sur la manoj,
li kaj saĝis kaj tre lertis vere,
baldaŭ povis li sin nutri sata.
Li eklernis planti jen surtere,
la grenplantoj kreskis en prospero,
la milioj staris en sparilo.
la tritiko kovris kampojn plene,
la melonoj ridis en zefiro.

La Lordo de Greno konis bone
kiel planti per bona metodo.
Li unue sarkis herbojn plene,
kaj disŝutis semojn al la koto.
La plantidoj vicis en linioj,
alte kaj fortike en prospero.
Ĝis spikiĝis ili kun plengrajnoj,
kamplaboris li kun sinofero.
Kiam riĉrikolto akiritis,
Li ekloĝis en Tai kun prefero.

La Ĉiel’ donacis bonajn semojn
nigrajn en du specoj de milio
kaj de ruĝaj kaj blankaj rizgrajnoj.
La milio blanka kovris kampojn,
la nigra kreskis jen en linio.
Kiam venis grena riĉrikolto,
oni ja transportis ilin hejmen
kaj al Dio kultis por raporto.

Kiel la kultad’ okazis tiam?
Oni pistis, kribris rizon pene,
kaj forkribris branojn el la rizo,
kaj lavpurigis rizon zorgeme.
Oni vaporumis rizon mole,
kaj ideo bona venis vere.
Oni abrotanojn ekbruligis,
grasan ŝafon buĉis por-ofere
kaj ĝin bakis kaj kuiris bone,
por ke kresku grenplantoj prospere.

Oni metis fabojn en bovlegon,
lignajn pelvojn antaŭ la altaro.
Bonodor’ leviĝis al ĉielo,
Dio ĝin satĝuis per nazflaro,
kaj delicis pro la oferaĵoj.
Hou Ji kreis ritojn la unua,
ne okazis plu la katastrofo,
viv’ trankvilas kiel akvo flua.
elĉinigis Vejdo