Festeno
Versoj pri festeno aranĝita de la reĝo al liaj parencoj.

Ne lasu bovojn, ŝafojn treti kanojn
la tufiĝantajn dense ĉe la pado,
ĉar ili ĵus eligas freŝajn ŝosojn,
folioj molas ja en delikato.
Fremdiĝu ne de l’ fratoj kun samsango,
nek de parencoj karaj malsincere.
Al ili donu la festenon ĝojan
aŭ kunan tetrinkadon tre prefere.

Festeno aranĝita sekvas decon,
la gastoj sidas laŭ la decreguloj.
La mastr’ proponas vinon al la gastoj,
kaj l’ gastoj reciprokas per gratuloj.
Viandaj pladoj metitas sur tablojn,
frandaĵoj venas al la gasta ŝato,
langoj de bovoj kun bongusto plaĉas,
muziko eksonas per orel-grato.

Arkpafa ludo plezurigas gastojn,
kvar akraj sagoj estas sub dispono.
Arkpafas gastoj al la celtabulo,
ekprovas ĉiuj ja sen fanfarono..
Streĉita ark’ eligas sagojn trafe,
la gastoj pafas sagojn en atendo.
La mastro bone juĝas la pafadon,
la gastoj ĝuas ludon kun kontento.

La mastro ’stas pranepo de prareĝo,
regalas gastojn li per bona vino.
Per granda taso li proponas vinon
kaj tostas, ke gastoj vivu sen fino.
La maljunulo kun hararo flava,
helpate de l’ junulo, rekte staras.
Deziras mastro al li longan vivon,
kaj benoj el ĉielo sur lin falas.
elĉinigis Vejdo