Duko Liu
Tiu ĉi epopeo rakontas la historieton de Duko Liu, la dua legenda heroo de la familio Zhou, kiu transloĝiĝis de Tao al Bin en 1796 a.K.

La honesta kaj bonkora Duk’ Liu
transloĝiĝis por trankvila vivo.
Li dividis agron por plebanoj,
grenon konservis por perspektivo.
Li preparis kukojn el faruno,
metis ili en dorssakojn bone,
homojn kolektis por transloĝiĝo.
Jen armitaj per glavo impone,
kun pafark’ kaj lanco sur la ŝultro,
ĉiuj marŝis, marŝis laŭordone.

La honesta kaj modesta Duk’ Liu
inspektis la kampojn vere pene.
Sekvis homamaso lin rondiri,
kaj diskutis kun li jen senĝene,
sen elverŝi plendojn kaj sen vei.
Jen ascendis ili al mont-tero,
jen descendis al la ebenejo.
Ĉe l’ zono lia pendis juvelo,
jadpecoj kaj jaspa ornamaĵo
kaj la spad’ en ingo kun brilhelo.

La bonkora kaj afabla Duk’ Liu
iris al la bordo de l’ rivero.
Li rigardis vastan ebenaĵon.
Li suriris monton kun espero,
trovis bonan lokon por ĉefurbo
por plebon loĝigi kun plezuro.
Li planis konstrui l’ urbon novan,
novajn domojn en lok’ de sekuro.
Pri tio babilis oni ĝoje,
plebo dronis ja en ekstaz-lulo.

La modesta kaj sincera Duk’ Liu
medion novan kreis en urbo.
Korteganoj pavis ĉe festeno,
ilin gvidis certe li sen dubo.
Ili kultis al la Di’ de Porko,
oni buĉis porkon por ofero.
Ili drinkis vinon en ekstazo
kaj eĉ ĉerpis vinon laŭ prefero.
Post satĝu’ de vino kaj manĝaĵoj,
Duk’ Liu estu ĉefo pro sincero.

La honesta kaj afabla Duk’ Liu
elhakis vastan spacon da tero,
sunmoviĝon esploris sur monto,
observis lokojn de ombr’ kaj helo
kaj inspektis fontojn kaj riverojn.
Li aranĝis tri armeojn bone
por mezuri la teron kaj valojn
kaj kampigi ilin laŭbezone.
Mezurado iris al l’ uesto,
sin etendis la vastaĵ’ impone.

La sincera kaj honestas Duk’ Liu
ekfiksloĝis ĉe Bin kun trankvilo.
Li transiris la riveron porti
ŝtonojn transbordajn sen facilo.
Li difinis limon de la regno,
ĉiuj vivis harmonie ene.
Loĝante sur ambaŭ riverbordoj,
ili vivis, laboris senĝene.
Jen laŭlonge de l’ rivera fluo
homoj dense loĝis vere plene.
elĉinigis Vejdo