Plendoj kontraŭ Reĝo You
Satiro pri Reĝo You, kiu ekstreme favoris sian klaĉeman edzinon Si, spite al la sorto de la regno kaj la plebo.

Mi levas kapon al ĉielo,
ĝi ja ne montras al ni gracon.
Faligas plagon ĝi malice,
la plebon ĵetas en malpacon.
La regn’ sin trovas en tumulto,
regnanoj naĝas en mizero.
Kiel insektoj ronĝas plantojn,
kiam finiĝos ĉi sufero?
Okazas ofte mavaj krimoj,
la plebo vivas en despero.

Se aliaj posedas kampojn,
vi proprigas ilin avide.
Se aliaj disponas homojn,
vi rabas ilin ja inside.
Ĉi homo estas senkulpulo,
vi nomas lin krimulo vere.
Sed tiu homo ’stas krimulo,
vi senkulpigas lin prefere.

Povas saĝul’ konstrui muron,
dum ĝin detruas saĝulino.
Ve, ĉi virino pli kruelas
ol la omena strig’ sur pino.
Virin’ venenan langon havas,
elvomas ŝi mavaĵojn flue.
Plagoj ne falas el ĉielo,
ŝi naskas ilin jen senbrue.
Neniu lernas mavon vole,
ĉar li kroĉigas al ŝi glue.

Ŝi fi-akuzas kaj denuncas,
kaj kalumnias sen fidelo.
Ĉi virino estas feroca,
ŝi malbonfaras kun kruelo.
Virinoj ŝajnas komercistoj,
ne decas agi en regado.
Virinoj taŭgas por hejmtaskoj,
sed ne por taskoj de la ŝtato.

Kial Ĉiel’ vin punas forte?
Kial spiritoj ne nin gracas?
Rivalojn vi indulgas milde,
vi eĉ hate kun mi malpacas.
Sinistrojn vi ne konsideras,
bonuloj jam perdiĝis plene.
Nobluloj ĉiuj jen foriris,
la ŝtato ruiniĝos svene.

Ĉiel’ faligas reton kriman
super nia dolora tero.
La bonaj homoj jam foriris,
mi afliktiĝas en kolero.
Ĉiel’ ne montras kompateton,
panikas plagoj plebon vere.
La bonaj homoj jam foriris,
mi perdis la koron despere.

Fontakvo ŝprucas jen senhalte
el la profunda akv-prospero.
Mi vere tristas kun ĉagreno,
jam longe restas ĉi mizero.
Ĝi ne ekzistis antaŭtempe
nek restos post multegaj jaroj.
Ho, la Ĉiel’ en alta spaco,
vi regas ĉion en kvar maroj,
ne humiligas la prapartrojn,
nek forgesu pri ni mortaloj.
elĉinigis Vejdo