Sentaŭga Reĝo You
Satiro pri Reĝo You, kiu kaŭzis ruiniĝo de la regno pro lia uzo de malbonaj kaj insidaj uloj.

Malica kaj feroca la Ĉielo
faligas plagojn kaj sinistrojn mavajn,
alportas malsategon kun kruelo.
Plebanoj fuĝas kaj vagadas ĉien,
dezertas tute ja la regna tero.

Ĉielo ŝutas sob reton de krimo,
la lordoj konfliktadas en malpaco.
Eŭnukoj vivas diboĉe sen limo,
malemaj teni ordon en palaco,
atendas la regnon pere-destino.

Malbofarantoj ja ne scias vere,
ke trompo kaj langvoro estas mankoj.
Ni, laboremaj, zorgemaj sincere,
maltrankviliĝas ege kun anksio,
ni timas perdi rangon ja despere.

Dum granda la sekeg’ de tiu jaro,
cent herboj ne prosperis pro akvmanko,
folioj velkis, flirtis jen en aro.
Ho, ĝuste kiel tiu sceno trista,
la regn’ tumultas, iros tuj al falo.

Nun la riĉaĵoj malpliiĝas fale,
kaj la misfaroj regas en la regno.
Li sola ĝuas rizon joviale,
kial el la tron’ li ne retiriĝus?
La regno jam malboniĝas tre klare.

Sekiĝas tute l’ akvo en la lago
jen komencante de la laga bordo.
Fonakvo ĉesas flui sen zigzago
ĝuste pro mank’ de akvo en la fonto.
Serioziĝas ĉie jam la plago,
mizero disvolviĝas diversloke,
ĉu min ne trafas la sufer-atako?

Dum la prareĝo regis en prospero,
saĝulo Duko Zhao asistis al li.
La regna ter’ pliiĝis kun akcelo,
sed nun ĝi reduktiĝas jen grandkvante.
Ve, lamentinda sceno en sufero!
Ĉu en la nuna palaco troviĝas
ankoraŭ korteganoj kun fidelo?
elĉinigis Vejdo