Kulturado
Himno pri kulturado de tero.

Jen miloj kaj miloj da kampuloj
jen forigas herbojn kaj arbetojn,
plugas kaj malkompaktigas teron,
sarkas pure veprojn, fi-vegetojn.
Mastro jen kunportas siajn filojn,
ĉiuj, junaj kaj maljunaj, kune
kamplaboras kun dungitoj pene.
Tagmeze ili manĝas subsune,
inoj belaspektas sur la kampoj,
viroj junaj viglas kun fortpleno.
Per brilanta la plugilo ili
plugas grundon sur suda tereno.
Ili ŝutas semojn sur la kampojn,
semoj tuj eligas vivon vere,
junaj ŝosoj aperas senĉese.
Longaj plantotigoj kreskas bele,
grenplantidoj staras en bonordo.
Spikoj de rizplantoj grandas grase,
riĉrikolto venos en proksimo.
Gren’ surloka montas ja amase
en milmil mezuroj jen en kvanto.
Oni vinon per ili elfaras
por oferi al gepatroj karaj
kaj ĉe ĉiuj ritoj ne ĝin ŝparas.
la aromo de la vino ŝvebas
super la prospera regna sfero.
Al olduloj donatas la vino,
ili ĝuas vivon kun fiero.
Ni rikoltas grenon diversloke,
la ĝojiga sceno daŭras certe
de l’ prapatroj, ne nur novepoke.

elĉinigis Vejdo